“ ΑΤΙΜΟ ΜΑΧΑΙΡΙ “

Μπούχτισα με τα ψέμματά της.
Με την αρμύρα κοιμάται
με τη βροχή ξυπνά,
στην αυταπάτη γερνά
παντού μια μάνα την κυνηγά.

Ζυγιάζω στην κόψη του μαχαιριού.
Τσούχτρες οι μαχαιριές,
ματωμένη η ψυχή
χτυπά με ορμή σ’ένα τοίχο.

Παρασέρνομαι στο χαμό της
και κόβω έναν οιδιπόδειο δεσμό
που μαγγώνει το σιαμαίο της μυαλό.
Κλωστή απ’ τά σπλάχνα μου
έραψε τις πληγές της.

Άτιμο μαχαίρι, τα μάτια μου έβγαλα.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: