Archive for 27 Ιουλίου 2017

“ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ “

Ελπίδα γυρεύω στον εαυτό μου
στον τραγικά ανήκεστο παλμό μου
οικτίρω τον κυνικό εγωισμό μου
άθλιο υπαρκτό αλτρου·ι·σμό μου.

Γιατί να μή χα·ι·δεύω τ’ αυτιά
μιας αφύσικα άτιμης παλιανθρωπιάς
νά ‘μαι και ‘γώ, ένας ψευτόπαις ωραίος
δίχως βάσανα, λελογισμένο χρέος,
ξιπασμένος Κόης μυημένος
στα Καβείρια μυστήρια δοσμένος
παράτες και ημίψηλο ντυμένος
σε σπηλιές κυκλώπων κρυμένος;

Κι όλοι εσείς ικέτες της ηδονής
μιας μυστήριας εκπνέουσας στιγμής,
να προσκυνάγατε εμέ τον πικραμένο
ένα πανάθλιο μύθο, λησμονημένο
τών υπάνθρωπων αυτής της γης,
τών μεμπτών της τρέχουσας ζωης.
Κουτσές ψυχές, μαζεμένες ένα κουβάρι,
καλουπωμένα κορμιά που έχουν σαλπάρει
στα δίχτυα μιας παράταιρης μοίρας έχουν φρακάρει,
στο βούρκο των λιμανιών, έχουν ως έρμα μπατάρει..
Στα νησιά μεθάτε με καβλόχορτο·
στο σύνταγμα την επαύριο με κουτόχορτο·
τόση αδυναμία σ’ αυτό το μεθύσι
κι άλλη τόση, στων γονιών σας το μπαξίσι;

Γενιά βαλτωμένη στην τρέλα
ο ήλιος φωτίζει πάνω στα σκέλια
βγάλε τις τσίμπλες λοιπόν από τά μάτια
κι άσε το φώς να φωτίσει τα σκοτάδια.
Φταίει ο ένας φταίει ο δείνα φταίει ο άλλος
ο γονιός σου κι ο αδερφός σου ο μεγάλος,
φταίω γώ και ο κακός σου ο φλάρος.
Γιατί δε δένεις τους φταίχτες μ’ ένα σκοινί
να τους στείλεις στα Τάρταρα όλους μαζί,
παρά μαλακίζεσαι σε όποιο νησί ;
Ο τόπος σου είν’ ενός φτηνοκόλακα
η φωλιά σου ξεχασμένου βρυκόλακα,
στην ανέμελη άνοια της ζωής σου
μαγαρίζεις πισώστρατα το κορμί σου.

Ματώνουν οι γονείς σας για “δωρεάν παιδεία”·
αγεναίοι! Τους πληγώνετε με τόση απαξία,
βυθίζεστε στου σύμπαντος την εντροπία·
κουρντισμένα μυαλά, αναίσχυντα εργαλεία.
Διάβασμα στο διάβασμα,σπουδές,
πληθαίνουν των ανέργων οι ορδές·
πώς τόσα χρόνια αντέξατε τέτοια τυραννία,
πού πήγαν οι εγκέφαλοι απ’ τ’ άδεια σας κρανία
και ρέπουν τα κορμιά σας στην ακολασια;
Απεχθάνεστε την τσίκνα των ψητών,
την οσμή των ιδρωμένων ποδαριών
και γώ θλίβομαι:
Στη στάχτη των καμένων σας μυαλών,
στο τρέκλισμα των οπιούχων σας χορών,
στη ρήση, των ανύπαρκτών σας λογισμών.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.

Advertisements

“ Η ΑΝΕΡΑΣΤΗ ΓΕΝΙΑ “

Καράβια αβύθιστα,
μυαλά αγύριστα
ταξιδεύουν στα Τάρταρα·
αντικρυστός ο χορός των φελλών.
Πώς να μην επιπλέει το καράβι
αφού η βλακεία γεμίζει το κεφάλι;
Χρόνια στοίχειωναν στον καναπέ
ξενέρωτα μυαλά, τίγκα στο φραπέ.
Στο Σύνταγμα βαράν το κεφάλι τους
οι ίδιοι που αύριο στις κάλπες ορίζουν,
τους Καίσαρες που τώρα οργισμένοι βρίζουν.
Είναι η απολίτικη γενιά του τίποτε
-χάθηκε η επαναστατημένη γενιά του κάποτε-
δίχως ιδέες, χωρίς ιδανικά,
παστά· αλλοτροιωμένα μυαλά.
 
Βαφτίστηκες στα ξέκωλα της Μυκόνου
εξαρτημένη της ηδονής γενιά·
ανέραστη η γενιά που δεν επαναστάτησε.
Στη ζωή οι αλλαγές έρχονται μ’ άλματα
μόν’ αν κυλήσουν ποτάμια τα αίματα.
Στις δικές σου φλέβες,
ρέουν ουσίες κι οινοπνεύματα.

Ε. Κ. ΓΙΑΝΝΕΛΑΚΗΣ.